رنگ آن شادی زیبایی که در وجودم به جریان افتاده، به رنگ کاهوی پیچ است که روی اپن آشپزخانه به من لبخند می زند. خوب شدن حالم، درست مثل کسی که پاهای بی حسش دفعتاً تکان بخورند و او را به امکان راه رفتن ام

تصمیم گرفته ام، روزمرگی هایم را بنویسم. فکر می کردم این کار قدری سخت باشد. چون باید از واقعیت ها بنویسم و من بیش از هرچیز قوه تخیل خوبی دارم. ولی یک نویسنده خوب که من دوست دارم باشم، باید قادر باشد خی